“Sensitive people usually love deeply and hate deeply. They don't know any other way to live than by extremes because their emotional theromastat is broken.”
Personalia:
Caspian Madson
18 lat
Mężczyzna
Syn Hadesa
“My thoughts are like butterflies. They are beautiful, but they fly away.”
Wygląd:
Z powodu swojej osobowości, Caspian często się zmienia. W przypływie emocji potrafi przefarbować włosy na tęczowo, ogolić się na łyso, zrobić kolczyk w nosie czy tatuaż, który kompletnie nic nie oznacza. Zakłada ubrania, które kompletnie do siebie nie pasują, jego skarpetki nigdy nie są od pary, a zapomnienie tak istotnej rzeczy jak bielizna zdarza mu się bardzo często.
Obecnie Cas utrzymuje w miarę normalny wygląd. Powrócił do swojego naturalnego koloru - brudnego blondu, przechodzącego w niklą rudość miejscami, kiedy jego włosy zaczynają się kręcić. Przestał również używać kolorowych soczewek - część zgubił, na część nie ma pieniędzy, więc jego oczy są teraz w odcieniu czarnej herbaty, z mnóstwem bursztynowych plamek. Nos i policzki pokrywa zresztą jeszcze większa ilość podobnych plamek - piegi są jego zmorą, szczególnie latem, kiedy robi się ich więcej.
Nieregularne branie leków spowodowało problemy z apetytem i nagły spadek wagi, szczególnie, kiedy Caspian wyprowadził się i nie miał kto go karmić. Obecnie mierzy około 180 centymetrów, a waży zaledwie 60 kilka kilogramów. Mało w nim też masy mięśniowej, ćwiczy tyle co nic, bo nie można nazwać ćwiczeniami tego, co wyprawia - przebieżek o 3 nad ranem, w nierównym tempie, by zmęczyć się jak najszybciej czy szalonej gry w kosza z bandą naćpanych znajomych.
Bladość wynika już raczej z problemów natury medycznej - Caspian od zawsze cierpiał na anemię, szczególnie teraz, kiedy nie je tak, jak powinien. Z anemii, jak i z bezsenności pochodzą również ogromne cienie pod oczami, które sprawiają, że rano wyglądałby jak zombie, gdyby nie zwyczajowy szeroki uśmiech, który rozświetla całą jego twarz i co najmniej dzielnicę dookoła niego.
Charakter:
Najbardziej przypomina podrośniętego pieska - już nie szczeniaka, ale jeszcze nie dorosłego, tak przynajmniej twierdzą wszyscy jego znajomi, a jest ich sporo. Przyciąga do siebie ludzi jak magnes, jest przyjazny i kontaktowy, łatwo się z nimi dogaduje, a oni szybko zaczynają go lubić. Trudno nie, zaraża uśmiechem i optymizmem. Nie ma jednak wielu przyjaciół, na dłuższą metę jest nie do wytrzymania, wymagając nieustannej uwagi, paplając cały czas, nawet bez sensu. Jego natura ryzykanta również bawi, dopóki nie robi się zbyt niebezpiecznie. Caspian zaczepia ludzi do zabawy, do zwrócenia na niego uwagi, a oni wkrótce mają tego zaczepiania dość. Wtedy robi się nieciekawie, bo kiedy Cas traci cierpliwość, staje się nieprzyjemny. Naburmusza się, od razu chce wyjść, pójść do domu, zachowuje się jak dziecko, którym poniekąd jeszcze w duszy jest. Ta zmiana potrafi minąć równie szybko, jak się pojawiła, a chłopak wraca wtedy do swojej zwykłej, słonecznej postawy.
Jest słodki, kiedy coś idzie po jego myśli, jeszcze słodszy, kiedy czegoś chce. Przez długi czas był jedynakiem, więc czasem zachowuje się nieco stereotypowo. Lubi dostawać to, czego chce teraz, zaraz, natychmiast. I najczęściej potrafi to zrobić.
Życie z ADHD sprawiło, że nie do końca ufa innym, nie wiedząc, czy nadążą oni za nim, czy nie będą mieli go dosyć. Nic dziwnego, chłopak jest jak chorągiewka na wietrze - zmienia zdanie tysiąc razy na minutę, bez leków trudno mu się skupić i złapać swoje myśli na tyle, by powiedzieć jedno sensowne zdanie, zamiast okrążać je w milionach słów. Jego nagłe podejmowanie decyzji również bywa trudne, szczególnie, kiedy dowiadujesz się, że aktualnie jest na drugim końcu kraju i w sumie, to nie wie, jak wrócić i trochę mu smutno z tego powodu. Za problem uznać można również emocjonalność wynikającą z jego ADHD - szybko się denerwuje, smuci, cieszy, a to czasem konfunduje innych.
Nie można nazwać go w jakikolwiek sposób obowiązkowym czy odpowiedzialnym. Pracował w przeróżnych miejscach i każdą pracę tracił - czy to z powodu licznych spóźnień, czy to błędów. Jako wyprowadzacz psów, zapomniał o jednym z czworonogów, jako sekretarz nie był w stanie skupić się na jednym zadaniu na tyle, by zapamiętać wszystko, co powinien, jako pracownik call center za szybko zbaczał z tematu i się rozpraszał. Nie potrafi zadbać nawet odpowiednio o samego siebie - zapomina o przyjmowaniu lekarstw, jedzeniu, czy nawet śnie (cierpi na bezsenność). Jego próby gotowania kończą się spalonym posiłkiem, a każda roślinka, jaka została sprowadzona do jego mieszkania, umarła z braku lub nadmiaru wody. Na szczęście jego pies, Grafik, potrafi bardzo skutecznie domagać się swoich praw, dzięki czemu nie został zaniedbany.
Jak było wspomniane wyżej, lubi ludzi. Jego związki nie są szczególnie trwałe. Ma problem ze zdefiniowaniem swojej seksualności, nie do końca dociera do niego, że mógłby być gejem lub bi. Kobiety są zafascynowane jego kolorową osobowością, ale kiedy odkrywają, że bywa trudny i nie da się go naprawiać, rezygnują z próbowania. Odchorowuje ciężko takie znajomości, uznając je za swoją winę. Rzeczywiście, kiedy ktoś zaczyna mu się podobać i do czegoś dochodzi, robi się nieco niepewny i nieśmiały, co skutkuje czerwienią na jego policzkach niemal przez cały czas, który spędza ze swoim crushem. Kiedy przekroczą jednak magiczną granicę bycia w stałym związku, wychodzi na jaw prawdziwa dusza Caspiana - jest absolutnym stworzeniem atencji i dotyku. Przypomina trochę kota, gdy kładzie się na kolanach, zasłaniając książkę czy laptopa, marudzi i kręci się pod nogami, byle tylko zwrócić na niego uwagę. I o ile na początku wydaje się to urocze, potem staje się uciążliwe.
Obecnie Cas utrzymuje w miarę normalny wygląd. Powrócił do swojego naturalnego koloru - brudnego blondu, przechodzącego w niklą rudość miejscami, kiedy jego włosy zaczynają się kręcić. Przestał również używać kolorowych soczewek - część zgubił, na część nie ma pieniędzy, więc jego oczy są teraz w odcieniu czarnej herbaty, z mnóstwem bursztynowych plamek. Nos i policzki pokrywa zresztą jeszcze większa ilość podobnych plamek - piegi są jego zmorą, szczególnie latem, kiedy robi się ich więcej.
Nieregularne branie leków spowodowało problemy z apetytem i nagły spadek wagi, szczególnie, kiedy Caspian wyprowadził się i nie miał kto go karmić. Obecnie mierzy około 180 centymetrów, a waży zaledwie 60 kilka kilogramów. Mało w nim też masy mięśniowej, ćwiczy tyle co nic, bo nie można nazwać ćwiczeniami tego, co wyprawia - przebieżek o 3 nad ranem, w nierównym tempie, by zmęczyć się jak najszybciej czy szalonej gry w kosza z bandą naćpanych znajomych.
Bladość wynika już raczej z problemów natury medycznej - Caspian od zawsze cierpiał na anemię, szczególnie teraz, kiedy nie je tak, jak powinien. Z anemii, jak i z bezsenności pochodzą również ogromne cienie pod oczami, które sprawiają, że rano wyglądałby jak zombie, gdyby nie zwyczajowy szeroki uśmiech, który rozświetla całą jego twarz i co najmniej dzielnicę dookoła niego.
"Some days are hard on us. Life gets serious and shit sucks. But you're my favorite distraction, attraction and human being. And, I can't wait to love you more tomorrow."
Charakter:
Najbardziej przypomina podrośniętego pieska - już nie szczeniaka, ale jeszcze nie dorosłego, tak przynajmniej twierdzą wszyscy jego znajomi, a jest ich sporo. Przyciąga do siebie ludzi jak magnes, jest przyjazny i kontaktowy, łatwo się z nimi dogaduje, a oni szybko zaczynają go lubić. Trudno nie, zaraża uśmiechem i optymizmem. Nie ma jednak wielu przyjaciół, na dłuższą metę jest nie do wytrzymania, wymagając nieustannej uwagi, paplając cały czas, nawet bez sensu. Jego natura ryzykanta również bawi, dopóki nie robi się zbyt niebezpiecznie. Caspian zaczepia ludzi do zabawy, do zwrócenia na niego uwagi, a oni wkrótce mają tego zaczepiania dość. Wtedy robi się nieciekawie, bo kiedy Cas traci cierpliwość, staje się nieprzyjemny. Naburmusza się, od razu chce wyjść, pójść do domu, zachowuje się jak dziecko, którym poniekąd jeszcze w duszy jest. Ta zmiana potrafi minąć równie szybko, jak się pojawiła, a chłopak wraca wtedy do swojej zwykłej, słonecznej postawy.
Jest słodki, kiedy coś idzie po jego myśli, jeszcze słodszy, kiedy czegoś chce. Przez długi czas był jedynakiem, więc czasem zachowuje się nieco stereotypowo. Lubi dostawać to, czego chce teraz, zaraz, natychmiast. I najczęściej potrafi to zrobić.
Życie z ADHD sprawiło, że nie do końca ufa innym, nie wiedząc, czy nadążą oni za nim, czy nie będą mieli go dosyć. Nic dziwnego, chłopak jest jak chorągiewka na wietrze - zmienia zdanie tysiąc razy na minutę, bez leków trudno mu się skupić i złapać swoje myśli na tyle, by powiedzieć jedno sensowne zdanie, zamiast okrążać je w milionach słów. Jego nagłe podejmowanie decyzji również bywa trudne, szczególnie, kiedy dowiadujesz się, że aktualnie jest na drugim końcu kraju i w sumie, to nie wie, jak wrócić i trochę mu smutno z tego powodu. Za problem uznać można również emocjonalność wynikającą z jego ADHD - szybko się denerwuje, smuci, cieszy, a to czasem konfunduje innych.
Nie można nazwać go w jakikolwiek sposób obowiązkowym czy odpowiedzialnym. Pracował w przeróżnych miejscach i każdą pracę tracił - czy to z powodu licznych spóźnień, czy to błędów. Jako wyprowadzacz psów, zapomniał o jednym z czworonogów, jako sekretarz nie był w stanie skupić się na jednym zadaniu na tyle, by zapamiętać wszystko, co powinien, jako pracownik call center za szybko zbaczał z tematu i się rozpraszał. Nie potrafi zadbać nawet odpowiednio o samego siebie - zapomina o przyjmowaniu lekarstw, jedzeniu, czy nawet śnie (cierpi na bezsenność). Jego próby gotowania kończą się spalonym posiłkiem, a każda roślinka, jaka została sprowadzona do jego mieszkania, umarła z braku lub nadmiaru wody. Na szczęście jego pies, Grafik, potrafi bardzo skutecznie domagać się swoich praw, dzięki czemu nie został zaniedbany.
Jak było wspomniane wyżej, lubi ludzi. Jego związki nie są szczególnie trwałe. Ma problem ze zdefiniowaniem swojej seksualności, nie do końca dociera do niego, że mógłby być gejem lub bi. Kobiety są zafascynowane jego kolorową osobowością, ale kiedy odkrywają, że bywa trudny i nie da się go naprawiać, rezygnują z próbowania. Odchorowuje ciężko takie znajomości, uznając je za swoją winę. Rzeczywiście, kiedy ktoś zaczyna mu się podobać i do czegoś dochodzi, robi się nieco niepewny i nieśmiały, co skutkuje czerwienią na jego policzkach niemal przez cały czas, który spędza ze swoim crushem. Kiedy przekroczą jednak magiczną granicę bycia w stałym związku, wychodzi na jaw prawdziwa dusza Caspiana - jest absolutnym stworzeniem atencji i dotyku. Przypomina trochę kota, gdy kładzie się na kolanach, zasłaniając książkę czy laptopa, marudzi i kręci się pod nogami, byle tylko zwrócić na niego uwagę. I o ile na początku wydaje się to urocze, potem staje się uciążliwe.
"Sometimes I'm confused by what I think is really obvious. But what I think is really obvious obviously isn't obvious."
Historia:
Urodził się osiemnaście lat temu. Trzy lata po tym wydarzeniu, ledwie dzień po tym, kiedy matka Caspiana wróciła do domu z drugim dzieckiem, siostrą chłopca, jego ojciec zniknął. Rozpłynął się w powietrzu, nie chcąc mieć z synem nic wspólnego. Fakt, dziecko było wpadką, ale to nie usprawiedliwiało zachowania mężczyzny. Matka chłopca, silna kobieta, dała radę wychować rodzeństwo samotnie, trzymając się z dala od płci przeciwnej. Dała radę wychować dziecko z ADHD, jednocześnie zajmując się drugim i pracując, by zapewnić im byt. Caspian wciąż jest pełen podziwu, kiedy o tym myśli - jego mama zawsze miała dla niego dość czasu i była, kiedy tego potrzebował.
Chłopak rozwijał się zdrowo, brał leki, trzymał się swoich schematów i jakoś szedł przez życie. Wiek nastoletni trochę namieszał, ale Caspian wciąż nieźle się trzyma. By ograniczyć matce problemów, po skończeniu szkoły średniej przeprowadził się na swoje i zaczął pracować, wiedząc, że i tak nie byłoby ich stać na studia. Ma co prawda problemy z utrzymaniem pracy, a życie samotnie nie wpływa na niego zbyt dobrze - zapomina o wielu rzecz, ale mimo wszystkich trudności wciąż pozostaje optymistycznym dzieciakiem, nawet jeśli skończył już 18 lat.
"If I were a flower... I would be a sunflower. To always follow the sun, turn my back to darkness."
Pozostałe informacje:
- Jego siostra, Summer, podarowała mu Grafika na 15 urodziny. Znalazła psa za pomocą fundacji i z pomocą matki sprowadziła do Widowburga.
- Chłopak mieszka w studenckim mieszkaniu, które dzieli z trzema innymi osobami - Zachem, Chrisem i Connie.
- Uwielbia koszykówkę.
“I know all those words, but that sentence makes no sense to me.”
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz